علائم هشدار دهنده در دوران بارداری

علائم هشدار دهنده در دوران بارداری در برخی از موارد ممكن است حالت اورژانس داشته یا نداشته باشد.

0
43
علائم هشدار دهنده در دوران بارداری

 

بسیاری از زنان نگران اند چون فكر می کنند اگر اتفاق جدی یا مهمی در طول بارداری رخ دهد، متوجه آن نخواهند شد یا نمی دانند در چه شرایطی باید به طور اورژانس با پزشك یا مامای خود تماس بگیرند.

برای اغلب زنان در طول بارداری مشكل جدی پیش نمی آید بااین حال اگر شما هم در این مورد نگران هستید، فهرست نشانه های مهم زیر را مطالعه كنید.

 برخی از موارد ممكن است حالت اورژانس داشته یا نداشته باشد و این بستگی به مجموع شرایط شما اعم از سن بارداری، سابقه سلامت و بیماری و سایر علائم احتمالی دارد. از سوی دیگر ممكن است شما دچار وضعیتی باشد كه در این فهرست نیامده ولی بنا به شرایط خاص شما و میزان درد یا ناراحتی كه تحمل می کنید لازم باشد كه با پزشكتان تماس بگیرید.

 علائم زیر می تواند راهنمای خوبی باشد، آن ها را به خاطر بسپارید و اگر هر یك از نشانه های زیر در شما ظاهر شد با پزشك خود تماس بگیرید:

  • تغییر شدید در حركات معمولی جنین كه ممكن است به صورت افزایش یا كاهش تعداد لگدزدن یا حتی عدم وجود حركت جنینی باشد. در این مورد می توانید از پزشك خود سؤال كنید كه آیا لازم است حركات جنین را بشمارید. اگر شرایط خاصی داشته باشید حتماً به شما توصیه می شود كه این كار را در خانه یا به صورت یك تست در دوران بارداری انجام دهید.
  • درد یا حساس بودن شدید و مداوم در ناحیه شكم
  • خونریزی از واژن یا لكه بینی
  • افزایش یا تغییر در ترشحات واژن كه ممكن است به شکل های مختلف مانند آبكی، موكوسی (ترشحات غلیظ و چسبناك) یا خونی (صورتی رنگ یا خونابه) باشد. البته بعد از هفته 37 چنین علائمی ممكن است طبیعی بوده و نشان دهنده قریب‌الوقوع زایمان خواهد بود.
  • فشار در ناحیه لگن (مانند اینكه بچه می خواهد بیرون بیاید)، درد در قسمت پایین كمر (بخصوص اگر سابقه آن را نداشته باشید و برایتان جدید باشد)، كرامپ و گرفتگی یا دردهای شكمی مانند آنچه در دوران قاعدگی ممكن است تجربه كرده باشید، یا بیش از4 انقباض در ساعت (حتی اگر دردناك نبوده و به نظر خیلی جدی نمی آیند. تمام این علائم قبل از هفته 37 جدی بوده و ممكن است نشان دهنده زایمان زودرس یا پیش از موعد در شما باشند.
  • سوزش یا درد هنگام ادرار كردن، كاهش و یا بند آمدن ادرار
  • استفراغ مداوم یا شدید به صورت عدم تحمل غذاها و مایعات، یا هر استفراغی كه همراه با تب و درد باشد.
  • لرز یا تب بیش از 8/37 درجه سانتی گراد و بیشتر
  • اختلال بینایی مانند دوبینی، تاری دید، دیدن جرقه یا نقاط نورانی در میدان دید
  • سردرد شدید یا مداومی كه بهبود پیدا نمی کند، یا هر سردردی كه با تاری دید، اختلال تكلم یا بی حسی در اعضا همراه باشد.
  • هرگونه تورم صورت یا پف آلودگی اطراف چشم ها، تورم بیش از معمول در دست ها و انگشتان، تورم شدید و ناگهانی در ناحیه قوزك پا، یا افزایش ناگهانی وزن (بیش از 1. 8 كیلوگرم در هفته)
  • گرفتگی شدید یا مداوم پا یا عضلات پشت ساق بطوریكه اگر مچ پا را به جلو خم كنید و انگشت شست پا را به سمت نوك بینی ببرید بهبودی حاصل نشود، یا زمانی که در حال حركت باشید این اتفاق بی افتد، یا یك پا به طور واضح بیش از پای دیگر متورم شود.
  • ضربه مستقیم به شكم، سقوط از ارتفاع یا تصادف با اتومبیل كه شما را نگران سلامتی جنین كند.
  • غش كردن، گیجی مكرر، افزایش ضربان قلب یا تپش قلب
  • اشكال در تنفس، سرفه و خلط خونی، درد در قفسه سینه
  • یبوست شدید همراه با درد شكم یا اسهالی كه بیش از 24 ساعت طول بكشد.
  • خارش مداوم و شدید در دست ها، پاها، كف دست وپا، یا احساس خارش در كل بدن
  • هر مشكل یا بیماری كه در حالت غیر از حاملگی هم با پزشك خود تماس می گرفتید مانند وخیم شدن آسم یا سرماخوردگی كه به جای بهبودی رو به وخامت می رود. در صورت بروز هر یك از این موارد در بارداری بهتر است زودتر از آنچه به طور معمول با پزشك یا اورژانس تماس می گرفتید عمل كنید.

اگر از میزان جدی بودن مشكل خود اطمینان ندارید و درعین حال مثل همیشه نیستید و در مجموع احساس ناراحتی می کنید، به غریزه خود اعتماد كنید و با پزشك یا متخصص خود تماس بگیرید. او به چنین تماس‌هایی عادت دارد. اگر مشكل جدی وجود داشته باشد می توانید به موقع در مورد آن اقدام كنید و اگر نه، زودتر مطمئن و آسوده می شوید.

 بدن شما در طول بارداری به قدری سریع تغییر می کند كه گاهی برای شما سخت است كه بدانید آنچه تجربه می کنید درواقع یك اتفاق عادی است. بااین حال به خودتان و فرزندتان لطف كرده و هر علامت مشكوكی را چك كنید.

 در آخر اینكه اگر نزدیك به موعد زایمان خود هستید، بهتر است علائم شروع زایمان را مرور كنید؛ به این ترتیب می دانید باید در انتظار چه باشید و در چه زمانی با ماما یا پزشك خود تماس بگیرید.