نکته مهم قبل از تصمیم به فرزند آوری

از مهم ترین نمود آمادگی پیش از بارداری، ایجاد تفاهم و ارتباط پیوند روحی و اخلاقی موجود همسران است.

0
18
نکته مهم قبل از تصمیم به فرزند آوری

نکته مهم قبل از تصمیم به فرزند آوری

از مهم ترین نمود آمادگی پیش از بارداری، ایجاد تفاهم و ارتباط پیوند روحی و اخلاقی موجود همسران است. مسلما فضای متشنج و اختلافات حل نشده والدین، فضای مناسبی را برای رشد و تولد فرزند ایجاد نمی کند.

بهتر است زوجین قبل از تصمیم به فرزند آوری ابتدا اختلافات و مشکلات خود را حل و فصل کنند و سعی کنند به تفاهم نسبی با یکدیگر دست پیدا کنند و در هر موقع و زمان و فرصتی با هم درباره افکار و تصمیمات خود برای زندگی و اینده خود و فرزندشان سخن به میان بیاورند.

زمانی را به با هم بودن اختصاص دهید

اگر چه فرزندتان خانواده شما را سه نفره کرده است، باز هم شما دو نفر نیاز دارید وقت بیشتری را در کنار هم باشید.

با آنکه این روزها پر مشغله‌تر هستید، اما باید این زمان را برای یکدیگر صرف کنید. از اطرافیان خود کمک بگیرید تا ساعاتی فرزندتان را نگهداری کنند و شما در کنار هم یک شام دو نفره بخورید، به سینما بروید و یا کمی پیاده‌روی کنید.

هر روز 20 دقیقه زمان را به حرف زدن با هم اختصاص دهید. آخر هفته‌ها برای تفریح از خانه بیرون بروید. نوزادتان را سوار کالسکه کنید و به یک پیاده روی خانوادگی بروید. با خلاقیت خودتان راهی برای بیشتر با هم بودن بیابید.

چند نکته برای آنهایی که به تازگی پدر و مادر شده‌اند: وقتی که وارد این مرحله از زندگی می ‌شوید، سعی کنید روی چیزهای مهم‌تر متمرکز شوید؛ به خصوص در چند ماه نخست.

هر چه انعطاف ‌پذیری بیشتری داشته باشید، احساس راحتی بیشتری خواهید کرد و کنترل بیشتری روی اوضاع خواهید داشت. خود را به احساسات، عواطف و نیازهای همسرتان بی ‌تفاوت نشان ندهید و از آنها آگاه شوید.

سعی کنید حتی برای نیم ساعت این فرصت را به او بدهید که هر کاری دوست دارد، انجام دهد. این روزها خیلی زود سپری می ‌شوند و سختی ‌ها نیز کمتر می‌ شوند.

بچه ‌دار شدن فقط تحمل دوران بارداری، زایمان و شب بیداری ‌ها نیست. پیش از آنکه هر گونه اقدامی که در این باره به عمل آورید، باید آمادگی خود و همسرتان را محک بزنید.

وقتی که نوزاد وارد زندگی ‌تان می‌شود

قبل از این شما یک خانواده دو نفره بودید، اما حالا پدر و مادر شده‌اید. تک‌ تک روزهای زندگی ‌تان تغییر می‌ کند. مسلماً در ماه‌ های نخست، به اندازه کافی فرصت خوابیدن نخواهید داشت.

فرزندتان روزها بیشتر می‌خوابد و شب‌ ها که شما می‌ خواهید استراحت کنید، بیدار است. این کم‌ خوابی‌ ها شما را حساس و عصبی می‌ کنند و انجام کارهای عادی و روزمره خانه و زندگی، مثل آشپزی و نظافت به نظرتان بسیار سخت و دشوار می‌ آید.

انرژی فیزیکی ‌تان کاهش می‌ یابد و به سختی تمرکز می‌ کنید. از طرفی، فرصت کمی دارید تا با همسرتان باشید و یا کارهای شخصی ‌تان را انجام دهید.

پدر و مادر شدن یک مرحله فوق‌العاده از زندگی و در عین حال بسیار سخت و پر استرس است. به خاطر داشته باشید که بسیاری از این سختی‌ها مقطعی هستند و به زودی اوضاع کمی تغییر می‌ کند و شما احساس راحتی بیشتری خواهید کرد.

گاهی اوقات ورود یک کودک جدید به خانواده با تحریک احساسات پدر خانواده همراه است. پدرها برخی مواقع به فرزندانشان حسادت می ‌کنند؛ چرا که این موجود کوچک توانسته است بیشترین وقت مادر را به خودش اختصاص دهد. آنها احساس می ‌کنند مورد کم توجهی قرار گرفته ‌اند.

این شرایط کاملاً طبیعی است، زیرا ساختار خانواده تغییر کرده است. مادرها، پر مشغله‌ تر می‌ شوند و زیر چشم‌ های ‌شان سیاه ‌تر می ‌شود؛ چون شب ‌ها به اندازه کافی نمی‌ خوابند. از طرفی، چاق‌تر از گذشته شده ‌اند و احساس می ‌کنند که دیگر جذابیت سابق را برای همسرشان ندارند.

همچنین، رفت و آمد اقوام و نزدیکان بیشتر می‌ شود. آنها می‌ خواهند کوچولوی نورسیده را بیشتر ببینند. قصد ایجاد مزاحمت ندارند، اما معمولاً دیدارهای آنها به زمان شام کشیده می ‌شود و این برای شما که وقت کافی برای استراحت ندارید، سخت و طاقت فرساست.

با وجود تمام توصیه‌ ها و راهکارها برای مراقبت از نوزاد، ممکن است شما و همسرتان فکر کنید که باید شیوه‌ ای متفاوت را در پیش بگیرید.

نیاز به حرف زدن و ارتباط برقرار کردن

ارتباط برقرار کردن بهترین راه برای جلوگیری از خشم و بحث و جدل است. ورود نوزاد به زندگی باعث می‌شود که والدین فراموش کنند راجع به مشکلات‌ شان با هم حرف بزنند. ناراحتی‌های کوچک حل نشده می‌ مانند و تبدیل به کدورت‌ های بزرگ می ‌شوند.

اگر موضوعی شما را آزار می‌ دهد، آن‌ را با همسرتان در میان بگذارید؛ اما این ‌کار را به روش صحیح انجام دهید. شروع بحث در مورد شستن دو تا بشقاب کثیف داخل سینک ظرفشویی در حالی که نوزادتان نیز آن طرف ‌تر در حال گریه کردن است، هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد.

شما باید برای حرف زدن برنامه ‌ریزی کنید و وقتی را به این‌کار اختصاص دهید. با یکدیگر صادق باشید. به نگرانی ‌ها و ناراحتی‌ های همسرتان نیز اهمیت دهید و دائماً او را مورد انتقاد قرار ندهید. این را هم در نظر داشته باشید که کم خوابی شما را حساس کرده است.

وقتی که اختلافات و عدم توافق‌ ها به اوج می‌ رسند، باید هر چه زودتر زمانی را برای حرف زدن تعیین و به این اختلافات رسیدگی کنید. اگر نتوانستید خونسردی خود را حفظ کنید، بهتر است فقط روی موضوعی که آزرده‌تان کرده متمرکز شوید و چیزهای دیگر را پیش نکشید.

به همسرتان به طور شفاف توضیح بدهید که چه چیزی شما را ناراحت کرده است. اگر انتظار دارید که او با حدس زدن پی به ایراد کارش ببرد، مطمئن باشید که در حل مشکلات ‌تان موفق نخواهید شد. مسلماً تاثیر حرف‌ تان بستگی به لحن گفتار و کلماتی که استفاده می ‌کنید، دارد.

وقتی به او می‌ گویید: «همیشه دیر به خانه می‌ آیی»، باعث تحریک او می‌ شوید؛ ولی وقتی به او می ‌گویید: «دیشب که دیر وقت به خانه آمدی شام سرد شده بود، ممنون می ‌شوم که در چنین مواقعی به من زنگ بزنی و بگویی که دیر می‌ آیی» این جمله شما روی عمل او تاکید دارد، نه خودش و رفتار شما کمتر حالت تهاجمی به خود می ‌گیرد.